Pottenbakken op visite

pb 3Ergens in juni was ik bij Inge van Kleur in de kamer op bezoek. Dat was voor de gezelligheid, maar ook om haar te interviewen voor Op de sokkel. Ze nodigde me toen uit om nog eens terug te komen en gebruik te maken van haar draaischijf. Daar had ik wel oren naar. Lees verder

Keep on running (2)

Ik hoor jullie denken: “Nu je nieuwe hardloopschoenen hebt loop je zeker wel veel? En je hebt er inmiddels ook echt zin in natuurlijk.” Nou, nee. Mijn nieuwe schoenen lopen vanaf dag één heerlijk, maar mijn discipline is weer ver te zoeken. Ziek, zwak, misselijk, te druk en geloof het of niet … te warm. Het verslavende stofje heeft zijn intrede nog niet gedaan bij mij. Lees verder

De personal coach

Mijn sportabonnement is ingegaan, op internet heb ik me in de lessenplanner meteen opgegeven voor drie groepslessen (yoga, zumba en row). Nu moet ik me echter eerst melden op de sportschool voor een date met mijn personal coach.

Ik vind mijn coach achter een computer. Gelukkig weet ik wat van computers, computers zijn veilig en ze hebben niets met sport te maken. 😉 We bespreken mijn mankementen (alleen de lichamelijke komen deze keer aan bod) en we bekijken wat er moet gebeuren. Al snel komen we tot de conclusie dat er 7 of 8 kilo af moet …

Ontbijten of niet?
Dan wordt mijn eetpatroon doorgenomen. Ik dacht zelf altijd dat ik één van die mensen was die braaf een ontbijtje nam, maar daar is Coach het niet mee eens. Een banaan blijkt een tussendoortje te zijn, geen ontbijt.
“Als je om 06.15 uur opstaat en je ‘ontbijt’ om 07.30 uur, dan is dat veel te laat”, zegt hij. “Je bent al ruim een uur bezig zonder dat je brandstof hebt genomen. Dan is het alsof je een auto van de oprit duwt en er daarna pas in gaat zitten om de motor te starten.”

Na de lunch gaat het volgens Coach weer mis. Tot aan het avondeten nuttig ik namelijk niets. Ik dacht dat dat juist goed was, maar de verbranding komt na de lunch stil te liggen en dat is niet goed. Het is duidelijk, ik moet nog iets eerder opstaan om te ontbijten en er moet een boterham bij. De banaan bewaar ik tot de middag.

Trainen of niet?
Ik vertel Coach trots wat mijn trainingsplan voor de komende week is. Hij vindt het wel aardig, maar er wordt te weinig vet verbrand in de lessen die ik heb samengesteld. Als startweek ziet hij het echter door de vingers. We spreken meteen af voor de volgende week, dan gaan we wegen, meten en trainen! Dat trainen mag ik overigens nu ook gaan doen als ik wil.
Eh, nu? Ik dacht het niet!

Jaja, ik ben weer aan het tekenen geslagen in Paint.

De tweede date
Een week later meld ik me weer braaf bij Coach en ik mag meteen op de weegschaal. Oeps, dat valt tegen. Die weegschaal geeft ruim anderhalve kilo meer aan dan de mijne (en met dat getal was ik al niet blij). Er gaat een centimeter om mijn taille, bovenarm, bovenarm en heupen. Alles wordt opgeslagen in die fijne computer.

Na een conditietest op de hometrainer kom ik puffend van het toestel af. Coach is al bij het volgende toestel en wenkt me. “Kom op”, lijkt hij te zeggen. Hij heeft een trainingsschema voor me gemaakt met cardio- en krachttoestellen. We gaan alle toestellen even af voor een kennismakingsrondje. Het gewicht waar ik mee moet trainen wordt genoteerd, net als de andere instellingen van de toestellen.

Ik begin er een beetje lol in te krijgen, zo erg zijn die toestellen niet. Zelfs op de crosstrainer, met een lekker liedje erbij, behoud ik mijn goede humeur. Voor ik er erg in heb is er anderhalf uur voorbij.
“Volgende week weer, zelfde tijd?”, vraagt Coach. Ik knik.

Vol goede moed

Nadat ik vorige keer zo enthousiast werd van het groepslessenaanbod van de sportschool bij mij in de buurt wilde ik natuurlijk weten wat zoiets zou kosten. Op de website stond het in ieder geval niet, maar je kon wel een afspraak maken voor een rondleiding. Dat deed ik dus …

Een afspraak maken
Ik vulde het online formulier in met een voorstel voor de rondleiding. Op donderdagmiddag als het kan rond 2 uur, want dan ben ik vrij.
Het kon niet, er was geen trainer beschikbaar op dat tijdstip. De trainer was er wel op zaterdag, maar dan kon ik niet.
Op maandagochtend dan?
Seriously? Maandagochtend? Dan werk ik dude!

De rondleiding
Op maandagavond om half 6 reden Partner en ik naar de sportschool. De sportschool is gevestigd in een enorm pand waar voorheen een autodealer in zat.

Een trainer wachtte ons op en liet ons de diverse zalen en apparatuur zien. Partner en ik waren onder de indruk van het aantal crosstrainers, hometrainers en andere apparatuur. Zoveel hadden we nog nooit eerder bij elkaar gezien, het was bovendien de nieuwste apparatuur.
“So far, so good”, mompelde Partner.
Ook het lesaanbod werd doorgenomen, we zagen de diverse zalen waar Row, Spinning, Zumba en Bodypump gegeven wordt.

Overleg, overleg, overleg
Na de rondleiding kwam natuurlijk de klap. Ik zat met 35 euro in mijn hoofd voor een maandabonnement, maar er werd doodleuk een bedrag van 49,95 op tafel gelegd. Partner die maar één keer per week wil trainen kreeg 37,95 om zijn oren. Ik hapte naar adem en we werden even alleen gelaten.

Het was wel duidelijk dat Partner, tot zijn spijt, niet in deze sportschool zou trainen. Hij stapt net zo makkelijk op de crosstrainer thuis. Ik begon al terug te krabbelen, maar Partner vond het aanbod van de sportschool en een personal trainer (die je zelfs op gaat bellen als je een paar keer niet geweest bent) zo slecht nog niet voor mij (plus de gedachte aan een superfitte en slankere partner natuurlijk ;-)).

Een nieuwe afspraak
Nadat ik me toch hevig verzette tegen het abonnement van een jaar werd er een half jaar van gemaakt, maar toen moest ik er toch echt aan geloven. Er werd een nieuwe afspraak gemaakt met een personal coach die ook fysiotherapeut is. Handig voor mijn nog altijd pijnlijke schouder. Of ik deze week nog kon.
“Wat deze week? Eh, nee dat gaat ‘m niet worden”, zei ik. “Ik heb het erg druk. Misschien dat eind volgende week wel kan.”

Ik heb het sporten dus nog anderhalve week kunnen uitstellen (pfew). Een mailtje van mijn personal coach heb ik inmiddels wel binnen en de herinnering aan onze afspraak ook!

Een jaar gratis sporten

Toen ik na het kopen van eau de toilette bij Ici Paris een lot kreeg voor een jaar gratis sporten kon ik een spottend lachje niet onderdrukken.
“Ja, voor mij is het ook niks hoor”, vertrouwde de verkoopster me toe. Toch checkte ik het lotnummer even op internet.

Valstrik
Ik deed mee omdat Partner erover zit te denken, behalve in zijn eigen woonplaats, ook in mijn woonplaats een sportschool te bezoeken. Dat gratis sporten zou dus voor hem zijn. Al snel had ik door dat het een valstrik was. Je moest je telefoonnummer achterlaten en nog geen dag later zag ik al dat de sportschool een poging had gedaan om te bellen. Alle deelnemers kregen in ieder geval een dag gratis sporten (en ongetwijfeld een dringend verzoek om lid te worden).

Op internet bekeken we de tarieven per maand, voor als we niet zouden winnen. 35 Euro all inclusive stond er. Partner gaat echter niet onder de zonnebank, in de sauna of meedoen met groepslessen. Hij wil gewoon wat aan de gewichten hangen en dan is 35 euro wel wat aan de hoge kant. We begonnen te surfen op internet en kwamen bij een andere sportschool uit.

Groepslessen
Hier kon je geen jaar gratis sporten winnen, maar er was wel een geweldig aanbod aan groepslessen.
“Groepslessen? En je zegt net dat Partner geen groepslessen wil …”
“Uhm, dat zei ik ja, maar ik keek nu even voor mezelf. De weegschaal zegt dat het weer nodig is.”
“Proest, weet je dan niet meer weer wat je in de blogpost Even naar de sportschool hebt geschreven?”
“Jawel, maar deze keer gaat het vast anders. Hier kan ik yoga, zumba en pilates doen, iets met roeien en niet alleen op de avonden dat ik eigenlijk keramiekles heb of aan het Nordic walken ben. Ze hebben zelfs het BEN fit programma, waar ik nog nooit eerder van gehoord heb, maar waarvan ik nu denk dat ik het MOET gaan doen.”
“Ja, ja. Nou we horen wel wanneer je weer bij zinnen bent.”