Een jurk van klei

Oke, ik had de vorige keer ook al gezegd dat ik iets groots wilde maken. Het meisje op de poef viel echter wat kleiner uit dan verwacht. Nu ben ik begonnen aan een jurk en die is in mijn ogen ENORM. Al 30 cm hoog op dit moment. Ik ben niet zoals gewoonlijk stukjes klei op elkaar gaan plakken, 30 cm plakken zag ik niet zo zitten. Ik heb twee bonken klei afgesneden en aan elkaar geplakt (met slib). Toen ik al snel daarna ging uithollen vond ik het eigenlijk niks. Ik heb de bonken klei in repen gesneden en heb de zijkanten aan elkaar gemaakt tot ik een holle vorm kreeg. Het risico bestaat nu dat de rok van de jurk gaat scheuren als ik een aantal naden niet goed heb bevestigd (oeh, spannend).

Ik heb de jurk een nacht laten staan omdat ik niet goed wist wat ik ermee aanmoest (of wie hem aanmoest). Ik wilde er een vaas van maken en een collega opperde de naam bloemenjurk. De volgende dag ben ik toch een lijfje gaan maken met een hoofd en armen. Een beetje gewoontjes misschien maar ik vond nou eenmaal dat er een vrouw in die jurk moest. Ik maakte kleine rolletjes van klei voor het haar en bewerkte de kleine cape om haar schouders zodat het hopelijk lijkt alsof het wollig is. Daarna pakte ik de lomer om de jurk glad te maken. Tjonge wat een werk is dat. Dan kun je nog beter een enorme jurk strijken!

Omdat ik de volgende dag weer afgebakken beeldjes kon ophalen wilde ik dame met jurk meteen inleveren. Maarrrr, dan moet ie wel een beetje droog zijn. Aldus pakte ik de fohn om het beeld te drogen. Een goed idee, alleen heb ik nogal een luxe versie en meestal wordt er een fohntje voor gebruikt dat nog wel werkt maar verder rijp is voor de sloop. Mag ik bij deze meteen even de vraag stellen aan jullie … wie heeft er een oude fohn voor mij die wel werkt maar die je niet meer gebruikt? Ik ben er blij mee 🙂

De nieuwe creatie leverde ik af in Utrecht en bij het uitpakken bleek er een haar afgebroken te zijn, %*&^$@! (balen dus). Ik had de keuze om de haar ter plekke te herstellen en met klei weer vast te plakken aan het hoofd. Alleen had ik natuurlijk geen klei bij me. De andere optie was de losse haar mee te laten bakken en later met lijm vast te maken. Dat laatste wordt het dan. Nu maar weer afwachten of ze heelhuids en -haars uit de oven komt.

Rode klei gevonden (aanschaf van boetseermateriaal)

Op een vrije middag, toen ik nog op zoek was naar een adres voor rode klei, vond ik op internet de cursus Thuis Boetseren. Je kunt hier afleveringen online bekijken en zien hoe een dame met het grootste gemak de leukste dingen boetseert. Ze maakt o.a. een beeld voor in de tuin, een stilleven en een gevelsteen en legt het heel duidelijk uit. Ook kun je hier vinden wat je allemaal nodig hebt om met boetseren aan de slag te gaan. Vooral dat laatste is erg handig als je, net als ik, een absolute beginner bent.

Ik maakte een lijstje met daarop materialen als een mirette (om je beeld uit te hollen), een lomer (om je beeld glad te maken), een draaiplateau (om je beeld van alle kanten te kunnen bekijken en bewerken), een kleisnijder (een draadje tussen twee stukjes hout) en wat houten gereedschap om je beeld mee te bewerken. Natuurlijk mocht het belangrijkste onderdeel, de klei, niet ontbreken.

Van de keramiekdame bij mij in de buurt had ik doorgekregen dat Cock Keramiek in Bergschenhoek alles heeft op het gebied van klei. Uiteraard nam ik eerst een kijkje op de website. Daar zag ik niets van wat ik van plan ben te maken, maar wel hele mooie vazen en schalen met prachtige schilderingen en glazuur erop. Belangrijk was ook te zien dat ze een groot assortiment hebben en dat ze op zondag open zijn. Heel fijn!

Ik had mijn vriend overgehaald om mee te gaan voor het sjouwen van de klei. Hij ging akkoord nadat ik hem beloofd had dat hij geen snijbonenstamppot hoefde te eten (heb ik lekker meer ;-)). Na over wat kronkelweggetjes gereden te zijn kwamen we aan bij de boerderij van Joop Cock. In het magazijn duizelde het me even, waar moest ik beginnen? Al snel kwam er een vriendelijke vrouw op me af die vroeg of ze me kon helpen. Toen ik haar vertelde dat ik een beginner was nam ze me op sleeptouw door de winkel. Nadat ze wist wat ik wilde maken, kon ze me precies vertellen wat ik nodig had. Zwaar beladen stonden we even later voor de toonbank. Jammer dat ik mijn kleisnijder heb laten liggen en dat er een pak klei te veel werd afgerekend, maar na één telefoontje werd dat snel opgelost. De klei is binnen!

Ik geef jullie alvast een tip voor Hemelvaartsdag mee. Ga naar de Goudse Keramiekdagen op 2 en 3 juni.