Alweer een jaar erbij

balonnenHet is inmiddels traditie geworden dat ik mijn verjaardag in een blogje wereldkundig maak en er zo de aandacht voor opeis. Laat maar zitten, dacht ik deze keer, maar dat ritme kun je nu niet ineens gaan onderbreken. Dus daar issie weer, net als altijd op 4 februari, het¬†verjaardagsblogje. ūüôā¬† Lees verder

Griep, griep hoera!

Vorig jaar rond deze tijd was het feest, met een partnerregistratie in de sneeuw en mijn verjaardag. Ook dit jaar hadden we plannen het weer te vieren. Familie en vrienden over de vloer op zaterdag en lekker uit eten in Nijmegen op zondag om samen onze eenjarige partnerregistratie te vieren. En vandaag, op mijn verjaardag, zouden we een dagje naar Delft gaan.

griepHelaas kwam eind vorige week de griep op bezoek die het mij onmogelijk maakte de festiviteiten voort te zetten. Ik dacht nog dat ik wel weer op tijd beter zou zijn, maar dat was voordat de griep pas goed begon. Koortsaanvallen, hoestbuien en een vreselijke hoofdpijn hielden me  een paar nachten wakker. Kortom, geen feest dus!

Vandaag geen gebak, ik kruip weer snel onder de dekens en hoop voor één keertje dat mijn verjaardag snel voorbij is.

Hieperdepiep …

… Hoera!!!

Ja, inderdaad ik ben vandaag weer een jaartje ouder geworden. Hoe oud ik ben geworden? Tja, op een gegeven moment kom je in getallen terecht die je liever niet wilt noemen. Laat ik zeggen dat elke leeftijd zijn charmes heeft. ūüėČ

Vroeger sliep ik slecht de nacht voor mijn verjaardag en ik¬†was al vroeg wakker. Vroeg genoeg om te horen hoe mams het bed uitging om mijn zusje wakker te maken. De cadeautjes werden van het zolder gehaald, mijn vader schraapte zijn keel en dan … ging de deur open. Zingend kwamen ze binnen en zagen mij nog even niet. Ik lag onder het bed of diep onder de dekens weggedoken. Als ze uitgezongen waren, kwam ik natuurlijk tevoorschijn om de cadeautjes in ontvangst te nemen.

Vandaag de dag gaat het anders, en toch ook weer niet. Aan cadeautjes doen we niet meer, maar dat zingen zit er nog steeds in. Rond 8 uur of half 9 (als¬†ze goed bij stem zijn) gaat de telefoon en dan zingen mijn ouders me een fijne verjaardag toe. Vorig jaar probeerden ze eronderuit te komen en toen heb ik ze zelf maar even gebeld. ūüėÄ
Met zo’n traditie kun je niet zomaar zonder overleg stoppen.

Mijn verjaardag is overigens niet het enige dat ik vier deze maand. Gisteren heb ik mij namelijk samen met mijn vriend als partners laten registreren. Net als bij de ondertrouw vorige maand hebben we weer en wind getrotseerd om maar te kunnen zeggen dat we bij elkaar horen. Na een spannende rit door de sneeuw kwamen we heelhuids bij het stadhuis aan. In de trouwzaal sprak de trouwbeamte ons en¬†onze familie¬†toe. We gaven elkaar de rechterhand en zeiden braaf “Ja ik wil”. Daarna hebben we elkaar nog even met sneeuwballen bekogeld en werd het een dag om nooit te vergeten! Toen werd het tijd voor champagne en taart (door mijn zussie gemaakt).

Als jullie het niet erg vinden ga ik nu weer van mijn bloemenzee genieten en de rest van de (bruids)taart opeten.