De kortste rij

Heb je dat nou ook wel eens dat je bij de kassa aansluit achteraan de kortste rij die vervolgens de allerlangzaamste blijkt te zijn? Op het moment dat je besluit dat het echt te lang duurt en je ongeduldig van rij wisselt schiet je vorige rij ineens enorm op.

Eerlijk gezegd heb ik dat probleem niet. Ik pak namelijk nooit de kortste rij, omdat het altijd tegenvalt. In de supermarkt kies ik vaak een langere rij. Ik kan dan rustig al mijn boodschappen op de band zetten en ze ook voor het afrekenen alweer inpakken. Als je bij een lege kassa komt gaat alles dat je op de band zet meteen langs de scanner. Met als gevolg dat je haastig je boodschappen moet inpakken omdat de volgende klant alweer zuchtend op je staat te wachten. Nu ben ik die zuchtende persoon. 😉

Toen ik zo’n 20 jaar geleden op school zat leerde ik tijdens Commerciële Vorming dat er over een aantal jaren een winkelwagentje zou bestaan met een scanner. Alle boodschappen die je uit het schap haalde zou je dan langs de scanner halen en in het wagentje leggen. Je kon dan heel makkelijk afrekenen. Het heeft nog wel even geduurd voordat het zover was. Zelf ben ik nog niet zo hip, maar mijn ouders scannen wel al heel vlot hun boodschappen. Misschien moet ik maar eens vragen of ze me willen voordoen hoe het moet, net als met de eierautomaat.

Met dank aan Ronald voor het aanleveren van het plaatje.

Een ‘hé wat grappig’ bericht (of niet?)

Wauw, wat origineel dacht ik toen ik het hoorde. Dat kan ik mooi voor mijn blog gebruiken, dan kom ik ook eens een keer met iets nieuws. Na enkele minuten op internet bleek dit slechts een illusie. Er zijn mensen die het al in 2005 in Frankrijk zijn tegengekomen en rond 2007 was het zelfs al in Nederland te vinden. Ik loop dus hopeloos achter! Nou hoop ik stiekem dat jullie ook een beetje achterlopen zodat het alsnog een ‘Hé wat grappig bericht’ wordt. Ik vrees echter van niet.

Waar gaat het eigenlijk over? Het gaat over mijn vader die vertelde dat hij eieren had gehaald.
“Boeien”, dacht ik nog, maar hij weet de spanning goed op te bouwen (dat heeft hij vast van mij :-)).
“Ik heb eieren uit de automaat”, kwam er toen uit. Gespannen wachtte hij mijn reactie af en hij werd beloond met een “Waaaat?”
Hij vertelde dat er in het dorp een eierautomaat staat waar je 10, 20, 40 of 60 eieren uit ‘de muur kan trekken’. Net zoals je dat in een snackbar met een bal gehakt, kroketje of bamischijf doet.
“Hé, wat grappig”, riep ik.

Om te checken of ik de enige was die achterliep vroeg ik aan een vriendin of ze dit ‘fenomeen’ al kende. In eerste instantie reageerde ze verontwaardigd, ze vond het zielig voor de kippen. Maar toen ik uitlegde dat alleen de eieren in de automaat zaten kwam ze tot bedaren. Zij had dus nog nooit van zo´n automaat gehoord.

Natuurlijk wilde ik de eierautomaat met eigen ogen zien. Ik pikte mijn vader op en reed naar het pluimveebedrijf waar de automaat op het erf staat. Na het inwerpen van 1,35 euro en het kiezen van een hokje sprong het deurtje open en kon ik de kakelverse eieren meenemen. Geinig!

Maar eigenlijk is dit dus al heel oud nieuws. Sorry.

Deze diashow vereist JavaScript.