Dinges

Vroeger was het geen enkel probleem. Een agenda had ik niet nodig, ik sloeg al mijn afspraken op in mijn hoofd … en ik vergat er nooit één! Verjaardagen of telefoonnummers van klasgenoten? Ik wist ze allemaal.

Waar is het stokbrood
Het sluipt er langzaam in, je kunt niet meer op een woord komen (of je weet het alleen in het Engels!). Je staat bovenaan de trap en weet niet meer waarom je naar boven ging. Je weet dat je morgen naar de tandarts moet, maar hoe laat ook alweer?

Je hebt boodschappen gedaan met een briefje (uiteraard) en komt thuis zonder stokbrood. Je weet zeker dat je het in je karretje hebt gedaan en ineens krijg je een wolkje boven je hoofd waarin je het stokbrood nog bij de kassa ziet liggen.
In dezelfde week (let wel mensen in de-zel-luf-de week) doe je dit nogmaals met kwasten bij de Gamma en met een nagellak bij de schoonheidsspecialiste. Aargh!

Creatief met geheugenverlies
Partner roept al een paar jaar `behulpzaam´ “dinges” als ik even niet op het woord kan komen.
“Kun je even mijn …eh aangeven, mijn eh”, ik wijs ondertussen naar mijn tas.
“Dinges?”, vraagt Partner.
“Die eh, die waar we het gisteren ook over hadden.”
“Dinges?”
“Heb je enig idee wat de, … eh. Voor die brieven!”
“Dinges?”
“Reiskosten voor enveloppen”, zeg ik. Ondertussen ben ik trots op mijn brein dat het toch maar met zo´n creatieve omschrijving voor portokosten op de proppen komt.

Vergeten
Je zult begrijpen, dat `dinges` komt me zo ongeveer de neus uit. Het is namelijk nog NOOIT het juiste antwoord geweest.
Partner zegt dat het komt omdat ik me niet goed concentreer en omdat ik soms wat verstrooid ben. Daar zou hij wel eens een punt kunnen hebben.

Zo kan het dus voorkomen dat we het twee weken geleden, op vakantie in Zwitserland, over diverse autotypes hebben en ik in plaats van “Kia” “koekje” zeg, omdat we langs een reclamebord met een sip kijkend koekje komen.

Op weg naar huis vanuit Zwitserland zijn we na twee uur rijden bij Basel de grens over. Ik bedenk me dat ik de euro die in de zak van mijn leren jas zit tijdens de `pitstop´ goed kan gebruiken. Dan verschijnt er weer zo`n wolkje boven mijn hoofd.
“O shit”, roep ik verschrikt uit. “Ik ben, ooooo shiiiit.”
“Dinges?”
“Nee, ik ben mijn leren jas vergeten, die hangt nog op de hotelkamer!”

Advertenties

21 gedachtes over “Dinges

  1. Enorm herkenbaar. Ik liet dit aan mijn partner lezen en hij zegt “jij zou het geschreven kunnen hebben” zucht. Heb je je jas nog wel op kunnen halen?

  2. hahahaaaaa….. 🙂 zoooooooo herkenbaar !!!! Zolang het hier nou maar bij blijft komt het wel goed met je hoor. En één voordeel…. ik vergeet toch weer wat jij vergeten bent 😉

  3. Haha, herkenbaar! Dat ene waarbij je ergens naartoe loopt en daar eenmaal aangekomen niet meer weet wat je er moest, komt trouwens door stress 😉 Dus, relax en je brein weet het ineens weer!

  4. Zeer herkenbaar. Nu heb ik 2 agenda’s en ik vergeet nog naar de tandarts te gaan… Ik denk trouwens dat er meer mensen last van hebben. Vroeger was er een kroeg in Tilburg met de naam ‘Swing ‘es bij DInges’.

  5. Ik was laatst dus mijn agenda kwijt en een beetje paniekerig aan het zoeken, terwijl ik niet eens wist/weet wat er in staat… Gelukkig miste ik er geen afspraken door, maar er bleek wel meer in te staan dan ik dacht, haha.

  6. Ondertussen ben ik trots op mijn brein dat het toch maar met zo´n creatieve omschrijving voor portokosten op de proppen komt. 😛 Je snapt helemaal wat ik van mijn little grey cells vind! En dat met die Engelse woorden heb ik ook…

  7. Ah we hebben dat allemaal wel eens vrees ik. Zo heb ik ooit een zonnenbril samen met een leeg papiertje in de vuilbak gegooid. Of zo liet ik deze winter mijn muts achter in een omkleedhokje in een zwembad…
    Troost je, je bent niet alleen 😉

  8. Haha zo herkenbaar! Ik denk (ook aan de reacties hier te zien) dat iedereen er wel eens last van heeft. Ik kan ook heel snel naar boven rennen om iets te pakken en eenmaal boven weet ik al niet meer wat ik eigenlijk wilde pakken. Dan voel ik me altijd zo dom! 😉

  9. Oh verschrikkelijk he? Ik krijg het ook steeds vaker….super vervelend en hopen dat het hier bij blijft….Heb altijd de illusie gehad dat dit pas rond je 50ste/60ste begint, maar het begint nu al.

  10. Herkenbaar.. Ik roep een paar keer per dag: “Waar zijn mijn sleutels?” “Waar is mijn telefoon nou weer?” enzovoortsenzovoortenzovoorts.. Arme wij..

  11. Oh, herkenbaar! Ik heb nog iets raars… Vaak bedenk ik me dat ik iets moet vertellen tegen iemand. In mijn hoofd speelt zich dat dan zó duidelijk af, dat ik later denk dat ik het ook echt verteld heb. Dan is mijn vriend me ineens kwijt, terwijl ik zeker weet dat ik hem verteld heb dat ik ergens heen moest… (en nee, het ligt niet aan hem, het gebeurt me ook bij andere mensen)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s